Menu

on the limit - blog o Formule 1

Blog o skomplikowanej teraźniejszości i bogatej historii najszybszego sportu swiata

Sepang International Circuit, Kuala Lumpur

emikai12

Długość: 5.543 km

Zakręty: 15

Rekord toru: 01:30.076 (Lewis Hamilton, Mercedes AMG F1 W08 EQ Power+, 2017)

W sezonie 2017 Formuła 1 gościła w Malezji po raz dziewiętnasty i ostatni. Mimo niemal dwudziestu lat historii, trudno spojrzeć na tor Sepang jako na klasyczny tor. Był to pierwszy z nowoczesnych obiektów, zaprojektowanych przez Hermana Tilke. Przez lata zebrał trochę krytyki adresowanej do nowych torów, zdaniem wielu nie tak emocjonujących jak klasyczne obiekty, ale przez lata utrzymywał się w kalendarzu i zdecydowanie przetrwał próbę czasu. W przeciwieństwie do kilku innych nowoczesnych torów, miał swój charakter.

Kierowcy cenili sobie wyzwanie jakim był wyścig w Malezji. Tor jest wymagający technicznie, ale też fizycznie z powodu tropikalnych upałów. Szczególnie w ostatnich latach jego obecności w F1, odbyło się tu kilka pasjonujących wyścigów.

Tor w Malezji wyznaczył nowe standardy w projektowaniu torów. Jest bardzo szeroki (16-20 m), ma też bardzo duże strefy bezpieczeństwa. Ma zarówno techniczne, szybkie sekcje, jak i długie proste zakończone wolnymi zakrętami, mające ułatwić wyprzedzanie.  

Najbardziej charakterystycznym elementem toru jest podwójna trybuna, umiejscowiona między dwoma długimi prostymi. Poza nią jest wiele miejsc do siedzenia na naturalnych zboczach wokół toru.

Bardzo ważnym momentem okrążenia jest zakręt 14. Konieczność hamowania przy skręconych kołach i ślepy wierzchołek sprawiają, że zakręt jest trudny technicznie i wytrąca z równowagi tył samochodu, a dobre wyjście z niego jest kluczowe, ponieważ znajduje się przed długą prostą. Zakręt 15 został przeprofilowany przed sezonem 2016 i obecnie jest bardzo nie lubiany przez kierowców, ze względu na swoje negatywne nachylenie.

W Malezji, ważna jest aerodynamika, przyczepność i balans. Na tym obiekcie jest wszystko. Wolne i szybkie zakręty, a także długie proste. Tor mocno obciąża tylne opony. Dbanie o ogumienie jest wyzwaniem z powodu tropikalnych temperatur. Temperatura w kokpicie dochodzi do sześćdziesięciu stopni celsjusza. Dla samochodów ważne jest chłodzenie, dla kierowców picie dużych ilości płynów.

W przeszłości Grand Prix Malezji dostarczało największych emocji, gdy padał deszcz. Ulewy na Sepang są zwykle krótkie, ale gwałtowne i bardzo trudno przewidzieć, kiedy dokładnie nadejdą. Niejednokrotnie stratedzy byli zaskakiwani gwałtownymi zmianami pogody.

2000pxSepang.svg

Trochę historii:

Pierwszy wyścig z 1999 roku to powrót Michaela Schumachera po kontuzji. Niemiec rozwiał obawy kibiców, martwiących się o jego formę, zdobywając pole position z przewagą niemal sekundy, a później w wyścigu perfekcyjnie blokując Mikę Hakkinena, by zapewnić zwycięstwo swojemu zespołowemu koledze Eddiemu Irvine’owi. Oba Ferrari zostały po wyścigu zdyskwalifikowane, za nieprzepisowe owiewki, ale decyzja została później zmieniona na korzyść włoskiego zespołu.

W sezonie 2000 Johnny Herbert doznał kontuzji nogi, wypadając z trasy, w swoim ostatnim wyścigu i musiał być wyniesiony ze swojego pojazdu. Gdy jedenaście lat wcześniej zaczynał karierę w GP Brazylii również miał problemy z chodzeniem po fatalnej kontuzji, jakiej doznał w Formule 3000.

Wyścig w sezonie 2001 to pierwsze GP Malezji , w którym dużą rolę odegrała pogoda. Dzięki właściwej strategii Ferrari było klasą dla siebie. To był początek bezprecedensowej dominacji włoskiego zespołu. Jednak rok później Michael Schumacher ukończył wyścig na trzecim miejscu, co było jego najgorszym wynikiem w całym sezonie.

W sezonie 2003 Kimi Raikkonen wywalczył tu swoje pierwsze zwycięstwo, a Fernando Alonso stał się najmłodszym kierowcą, który wywalczył pole position, a także najmłodszym, który stanął na podium. Rok później swoje pierwsze podium wywalczył tu też Jenson Button.

Zwycięstwo Giancarlo Fisichelli z sezonu 2006, to do dziś ostatnie zwycięstwo włoskiego zawodnika w F1.

Wyścig z sezonu 2009, to ostatni jak dotąd wyścig F1, który nie został dokończony i przyznano za niego połowę punktów. Przyczyną była ulewa i zbliżający się zmierzch. Od tamtego sezonu zmieniono porę rozgrywania wyścigu na późniejszą, ze względu na europejskich telewidzów.

Sebastian Vettel trymfował tu czterokrotnie, Fernando Alonso trzy razy dla trzech różnych teamów, Renault, McLarena i Ferrari. Szczególnie jego ostatnie zapisało się w pamięci kibiców. Ferrari nie było w dobrej formie na początku sezonu 2012. Zwycięstwo Alonso i drugie miejsce Sergio Pereza, którzy w zmiennych warunkach pokonali faworyzowane Red Bulle i McLareny, było ogromną niespodzianką.

Wyścig z sezonu 2013 przeszedł do historii, z powodu konfliktu między Vettelem a Markiem Webberem. Niemiec zignorował wtedy polecenia zespołu i wyprzedził swojego kolegę z Red Bulla.

W sezonie 2015 wygrał tu swój pierwszy wyścig dla Ferrari w zaledwie drugim występie w barwach Scuderii.

W sezonie 2016 GP Malezji po raz pierwszy od sezonu 2000, odbyło się jesienią. W tym wyścigu nastąpił jeden z rozstrzygających momentów mistrzostw, kiedy awarii uległ silnik Lewisa Hamiltona.

Bardzo często w Malezji dochodzi do podwójnych zwycięstw. Dwóch kierowców jednego zespołu finiszowało na dwóch pierwszych miejscach 9 razy.  Raz dokonały tego Williams (2002), Renault (2006) oraz McLaren (2007). Ferrari dokonało tego 2 razy (1999, 2001) a Red Bull trzy (2010, 2013, 2016).

Onboardy:

Michael Schumacher – pole position 1999:

Fernando Alonso – pierwsze okrążenie 2004:

Nick Heidfeld 2008:

Lewis Hamilton 2013:

Sebastian Vettel 2017:

 

Pamiętne wyścigi:

2001 – Popis Ferrari

2012 – Niespodziewany tryumf Alonso

2013 – Afera Multi 21

2015 – Vettel rozpoczyna nową erę

2016 – Pech Hamiltona, szczęście Ricciardo

 

 

© on the limit - blog o Formule 1
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci