Menu

on the limit - blog o Formule 1

Blog o skomplikowanej teraźniejszości i bogatej historii najszybszego sportu swiata

Autódromo José Carlos Pace (Interlagos), São Paulo

emikai12

 Długość: 4.309 km

 Zakręty: 15

Rekord toru: 01:08.322 (Valtteri Bottas, Mercedes AMG F1 W08 EQ Power+, 2017)

 

Tor Autódromo José Carlos Pace znany jest kibicom głównie pod swoją tradycyjną nazwą Interlagos. Nazwa pochodzi od dzielnicy położonej, jak sama nazwa wskazuje między jeziorami, na przedmieściach Sao Paulo.

To jeden z najbardziej tradycyjnych wyścigów. GP Brazylii jest najdłużej w kalendarzu, ze wszystkich pozaeuropejskich Grand Prix. To miejsce pełne ważnych dla F1 wspomnień i obiekt lubiany przez kierowców, także z powodu oddanych kibiców.

Nowa wersja toru pamięta lata dziewięćdziesiąte i zwycięstwa Ayrtona Senny, ale fragmenty toru pamiętają jeszcze lata czterdzieste.

Tor Interlagos to miejsce, w którym odbyło się wiele niezapomnianych wyścigów. Bardzo często właśnie tu decydowały się losy mistrzostwa. To jeden z klasycznych obiektów o wyjątkowym charakterze.

To najkrótszy po Monako tor w kalendarzu. Nie jest już tak wyboisty jak kiedyś, ale różnice wysokości i techniczne kombinacje zakrętów sprawiają, że nadal jest wyzwaniem dla kierowców.

Często występują tu opady, a wtedy, mimo wysiłków organizatorów, na pagórkowatym torze tworzą się czyhające na kierowców kałuże.

Wyjątkową atmosferę zapewniają głośno dopingujący Brazylijscy kibice. Główna trybuna na prostej startowej znajduje się tuż obok krawędzi toru.

Tor posiada dwie strefy DRS, przedzielone krętym, technicznym, drugim sektorem. Potrzebny jest kompromis między dociskiem a prędkością. W wyścigu warto postawić na większą prędkość na prostej nawet kosztem czasu okrążenia. Znalezienie optymalnych ustawień jest oczywiście tym łatwiejsze im lepszym dysponuje się silnikiem. Być może dlatego w ostatnich latach Mercedes zdobył tu trzy podwójne zwycięstwa z rzędu.

Trasa nie wygląda na trudną technicznie, ale podjazdy, zjazdy i wyprofilowanie zakrętów, sprawia, że wiele zależy od kierowcy. Tor jest lewoskrętny, co zwłaszcza w dawnych latach, kiedy takich torów było w kalendarzu bardzo mało, a samochody wymagały większej siły fizycznej, było dla kierowców sporym wyzwaniem.

Na prostej startowej kierowcy przyspieszają jadąc pod górę. Potem czeka ich Senna S. Kombinacja zakrętów połączona ze zjazdem w dół. Pierwszy z łuków jest ślepy. Dohamowanie przed nim jest trudne technicznie. Łatwo zablokować koło. Konsekwencje tego błędu nie są jednak tak duże jak kiedyś odkąd zainstalowano tam asfaltowe pobocze. Zakręty  6 i 7 są wymagające przez powodujące podsterowność odwrotne nachylenie.

Kluczowy dla czasu okrążenia jest ostatni prawdziwy zakręt Juncao. Przy wyjściu z niego trzeba nabrać prędkości na długi odcinek na pełnym gazie. Dobra trakcja pod górę daje szansę na wyprzedzanie na prostej startowej.

Nawierzchnia nie obciąża mocno opon i hamulców. Tor jest jednak wyzwaniem dla silników, tracących nieco mocy na wysokości 800 metrów nad poziomem morza.

Przez lata problemem toru była przestarzała infrastruktura, która jednak również nadawała Interlagos specjalnego charakteru.

Szczególnie niebezpiecznym fragmentem toru jest szybki łuk przed prosta startową. Po śmiertelnych wypadkach w wyścigach innych serii umieszczono tam barierę SAFER znaną z amerykańskich torów owalnych.

W ostatnich latach podwyższono nieco krawężniki. Wcześniej kierowcy najeżdżali na nie bardzo głęboko walcząc o jak najlepszy czas.
Circuit_Interlagos.svg

Originalna trasa:

 Circuit_Interlagos_1977.svg

Trochę historii:

Pierwsza wersja toru, z której F1 korzystała w latach 1973-1980 (z przerwą w sezonie 1978) miała prawie osiem kilometrów a jej historia sięga początku lat czterdziestych. Był to bardzo szybki i niebezpieczny obiekt pełen długich prostych i szybkich nachylonych łuków.

Tor został odnowiony na początku lat siedemdziesiątych z myślą o F1, kiedy sukcesy zaczął odnosić Emerson Fittipaldi. W sezonie 1972 rozegrano pierwszy wyścig F1, jeszcze nie będący rundą mistrzostw świata. Rok później Grand Prix Brazylii weszło do kalendarza F1 i pozostaje w nim do dziś.

Pierwsze trzy Grand Prix na Interlagos wygrali Brazylijczycy. Najpierw dwa razy wygrywał Fittipaldi, a potem, w sezonie 1975, swoje jedyne zwycięstwo w F1 odniósł Carlos Pace. Carlos zginął dwa lata później w katastrofie samolotowej a w 1985 roku tor nazwano jego imieniem.

Na początku lat osiemdziesiątych stary wyboisty tor nie spełniał już wymagań F1 i wyścig o GP Brazylii przeniesiono do Rio, rodzinnego miasta Nelsona Piqueta. Tor Interlagos dostał swoją drugą szansę kiedy największą gwiazdą F1 stał się pochodzący z Sao Paulo Ayrton Senna.

Nowa skrócona wersja toru została oddana na krótko przed pierwszym wyścigiem w sezonie 1990. Od tamtego czasu tor praktycznie się nie zmienił. Modyfikowany był tylko co jakiś czas wjazd i wyjazd do alei serwisowej. Od sezonu 1999 tor charakteryzuje długi wyjazd z boksów. Kierowcy powracają na tor, nie tak jak kiedyś w Senna S, ale dopiero po wyjściu z trzeciego zakrętu. Przed wyścigiem w sezonie 2014 przeprofilowano nieco zakręt Laranjinha, powiększając strefę bezpieczeństwa. Poszerzono tez pobocze w Senna S odsuwając od toru wyjazd z boksu. W ostatnich latach znacznie wygładzono kiedyś wyjątkowo wyboisty tor, poprawiono też infrastrukturę boksów.

Senna wygrywał tu dwukrotnie w sezonach 1991 i 1993, szczególnie pamiętny był jego pierwszy tryumf, kiedy wygrał jadąc przez wiele okrążeń z niedziałająca skrzynią biegów.

Wyścig w sezonie 1994 to jedyna w historii walka o zwycięstwo między Senną w Williamsie a Michaelem Schumacherem w Benettonie. Walkę tę wygrał Niemiec. Schumi wygrywał tu czterokrotnie, częściej niż ktokolwiek inny, w latach 1994, 1995, 2000 i 2002.

W sezonie 2001 Juan Pablo Montoya jechał po swoje pierwsze zwycięstwo w F1, kiedy staranował go dublowany Jos Verstappen.

Interlagos przez lata było wyjątkowo pechowe dla Rubensa Barrichello. Zanim w końcu ukończył wyścig na podium w sezonie 2004, odpadał dziewięć razy z rzędu. Szczególnie pamiętny był jego występ w sezonie 1999 kiedy prowadził jadąc Stewartem. Ogromne rozczarowanie przeżył w sezonie 2003, kiedy odpadł jadąc po pewne zwycięstwo.

Tamten wyścig przeszedł do historii jako najbardziej chaotyczne Grand Prix Brazylii. W trudnych warunkach większość kierowców nie dotarła do mety, wyścig skrócono a sensacyjnym zwycięzcą był Giancarlo Fisichella w Jordanie.

Felipe Massa został w sezonie 2006 pierwszym od czasów Senny Brazylijczykiem, który wygrał domowe Grand Prix.

Odkąd wyścig przesunięto na koniec sezonu stał się tradycyjnym miejscem rozstrzygnięć . Alonso zdobył tu dwa swoje mistrzostwa, choć nigdy nie wygrał wyścigu, Jenson Button wywalczył tu mistrzostwo w sezonie 2009, ale do historii przeszły zwłaszcza finisze z sezonów 2007, 2008 i 2012

W sezonie 2007 obaj kierowcy McLarena przegrali mistrzostwo o punkt, po tym jak w nieprawdopodobnych okolicznościach tryumfował Kimi Raikkonen.

Rok później Felipe Massa ku rozpaczy kibiców stracił tytuł, mimo zwycięstwa, kiedy Lewis Hamilton wyprzedził Timo Glocka na ostatnim zakręcie wyścigu i zdobył mistrzostwo. 

W sezonie 2012 Sebastian Vettel i Fernando Alonso stoczyli pasjonująca walkę o mistrzostwo w zmiennych warunkach.

W ostatnich latach na Interlagos dominują Mercedesy, które wywalczyły tu trzy podwójne zwycięstwa z rzędu. Hamilton wygrał tu dopiero za dziesiątym razem. W sezonie 2016, kiedy Max Verstappen dał niesamowity popis jazdy w deszczu.

Onboardy:

Ayrton Senna 1991:

Eddie Irvine 1997:

Jean Alesi 2001:

Juan Pablo Montoya 2004:

Timo Glock 2008:

Fernando Alonso 2012:

 

Valtteri Bottas 2017:

Pamiętne wyścigi:

1991 - Senna pokonuje trudności

1993 - Tryumf Senny w deszczu

2003 - Chaos w deszczu

2007 - Tryumf Kimiego, koszmar McLarena

2008 - Finał wszechczasów

2012 - Vettel i Alonso walczą do końca

2016 - Popis Verstappena

© on the limit - blog o Formule 1
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci